Właściwości lecznicze miodu

Miód wytwarzają pszczoły z nektaru kwiatowego lub spadzi. Nektar to zagęszczony słodki sok roślinny, wydzielany jest w obrębie kwiatu w określonych miejscach, zwanych nektarnikami. Spadź jest słodką, gęstą cieczą która wstępuje w postaci kropel na liściach niektórych gatunków drzew. W tych kroplach zawarty jest sok komórkowy, który wypływa z miejsc nakłutych przez owady, oraz wydzieliny mszyc. Pszczoły zebrany nektar lub spadź gromadzą w wolu miodowym, następnie wzbogacają w enzymy i kwasy organiczne pochodzące z organizmu owadów i umieszczają w komórkach plastrów, w których następuje dojrzewanie miodu.

Miód jest bogaty w enzymy( pochodzą głównie z gruczołów ślinowych owadów), kwasy organiczne, witaminy(A, B1, B2, B6, B12, C, kwas foliowy, pantotenowy i biotynę), olejki eteryczne, potas, chlor, fosfor, magnez, wapń, żelazo, molibden, mangan i kobalt. Miód należy do pokarmów łatwo przyswajalnych. Podgrzewanie miodu niszczy zawarte w nim związki czynne, obniżając jego wartość do poziomu mieszaniny cukrów prostych. Właściwości lecznicze miodu zależą od roślin, z jakich pszczoły zbierały nektar.

Miód należy przechowywać w ciemnych, suchych i chłodnych miejscach.